年明けてから色んなことを

posted on 22 Jan 2012 19:44 by sakuraiohno in dekigoto
กริ๊ดด!!
เข้าบล็อกมาเล่นๆ ก็ได้ค้นพบความจริงว่าตัวเองดองบล็อกไปกว่าหนึ่งปี
หนึ่งปีที่ผ่านมาฉันทำอะไรไปบ้างเนี่ย!!
 
แปลก็ไม่ได้แปลมาลงบล็อก เรียนเหรอ?
หรือว่าช่วงนั้นเตรียมเอกสารจนไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันก็เป็นได้ละมั้ง
 
เอาเป็นว่า หลังจากนี้จะพยายามกลับมาทำอะไรหน่อยดีกว่า รื้อฟื้นๆ
 
แต่ก่อนอื่นคงต้องมาเขียนรีพอร์ทคอนเอาไว้เป็นบันทึกความทรงจำตัวเองก่อนสินะ
 
ตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่นเมื่อเดือนเก้า เราก็ตั้งใจว่าจะพยายามหาทางไปดูคอน ไม่ที่โอซาก้าก็ที่นาโงย่าให้ได้
(ทั้งนี้เพราะไม่มีปัญญาสู้กับรอบสุดท้ายที่ฟุกุโอกะแน่นอน...และก็ทำให้เรารู้สึกเสียใจในภายหลังนิดๆ)
ต้องขอบพระคุณพี่ๆทุกคนที่ช่วยเหลือและทำให้เราได้บัตรมาอยู่ในมือ ในราคาที่ก็...นะ...
สมกับความดังของเค้าในช่วงนี้
ตอนที่ได้บัตรมานี้ยังไม่กล้าบอกตัวเองเลยว่าจะได้ดูจริงๆ
รอบที่ได้มาเป็นรอบแรกที่นาโงย่า วันที่ 7
 
แต่ก่อนหน้านั้นก็มีที่โอซาก้าวันที่ 3-4 เราเองก็คิดว่าจะไปซื้อของคอนมาเก็บไว้ที่หอ
จะได้ประหยัดพื้นที่กระเป๋าเดินทางไปนาโงย่า
ก็ออกจากหอตั้งแต่หกโมงครึ่งได้ ไปถึงเคียวเซร่าโดมตอนเจ็ดโมงครึ่งได้
ระหว่างทางก็เจอกับพี่แอนและพี่ๆน้องๆโดยบังเอิญ แล้วก็ไปต่อแถวซื้อของคอนกัน
แม้ว่าเราคิดว่าเราก็มาเช้าอยู่ แต่แถวก็ต่อกันแล้วเรียบร้อย ยาวมากก
แถมยังมีคนฟิตจัดแต่งตัวเป็นมาริโอต่อแถวอยู่หน้าเรา พาลให้สงสัยว่านางตื่นนอนกันกี่โมง!?
 
ต่อแถวท้าลมหนาวถึงเก้าโมง เค้าก็เริ่มเปิดขาย (เร็วกว่ากำหนดหนึ่งชั่วโมง) แถวก็เริ่มไหลๆ
สักพักเราก็ได้เข้าไปในบู้ทขายของ
เค้าก็จะมีการแบ่งเป็นๆบู้ทๆว่าบู้ทนี้ขายอะไร ก็แค่ตรงเข้าไปบอกว่าจะเอาอะไรบ้าง ระบุเมมเบอร์ไป
ใช้เวลาไม่นานก็ซื้อของครบ จับใส่ชอปปิ้งแบ็คเป็นอันเสร็จภารกิจ
 
หลังจากนั้นก็กลับไปนอนที่โรงแรมพี่แอน นั่งดูรายการโอะคุซังอะไรสักอย่างที่โอจังออก
(และทีวีแถบคันไซเลวมากกกกที่ไม่เอาโคทัตสึเดอาราชิมาฉาย ฉันละอยากระเบิดคันไซทีวี)
พอสักสี่โมงมั้งก็ออกมาส่งพี่แอนที่โดม แล้วก็แวะเจอพี่บุ๊คผู้ไฟต์มาดูถึงโอซาก้าและนาโงย่า
แวะคุยๆถ่ายรูปๆกอดๆ กันได้สักพักก็ส่งพี่ทั้งสองเข้าโดมไป
 
ความรู้สึกตอนเดินกลับสถานีคนเดียวตอนนั้นมันเฟลมากเลยนะ อยู่แค่นี้เองแต่เข้าไปไม่ได้
เป็นอะไรที่เกรี๊ยนนนเกรียน แต่ก็อดรู้สึกไม่ได้ ถ้าจะพูดกันตรงๆแล้ว
 
แต่สุดท้ายเราก็กลับมาที่หอ พร้อมกับทำใจว่า อย่างน้อยเราก็จะได้ดูรอบนึงละวะ
 
วันรุ่งขึ้นนัดเจอกับพี่บุ๊ค เดินหาร้านจอห์นนี่ส์แถวๆชินไซบะชิ (ที่อยู่มาเกือบสามเดือนก็ยังไม่เคยไป)
แถวยาวมากจนสุดท้ายก็ไม่ได้เข้า แต่ไปหาราเมงกินกันแทน
เป็นร้านในซอกเล็กๆ อร่อยดีทีเดียว
กินเสร็จก็เข้าห้องน้ำเตรียม (เพราะห้องน้ำแถวสถานีหรือแถวโดมนี่ลืมไปได้เลย ต่อแถวเกินครึ่งชั่วโมงแน่นอน)
แล้วก็ไปส่งพี่บุ๊คที่โดมเหมือนเมื่อวานเดี๊ยะ แล้วก็กลับออกมาจากโดมพร้อมพี่แอนกับพี่ซี
 
พอวันที่สองแล้วก็เหมือนเราทำใจวางเฉยได้แล้ว ก็เลยไม่รู้สึกเฟลเท่าเมื่อวาน
มากินเกี๊ยวซ่าร้านโอโช (แน่ะ ชื่อร้านเข้าเมนมาก) ก่อนไปเดินเล่นต่อในเมืองกับพี่แอนพี่ซี ฮี่ฮ่าาา
ไปดูไคบุทสึคุงรอบที่สองกับพี่แอน (คราวนี้ดูแบบสองดี เท่ากับเราได้ดูทั้งสามดีและสองดีเลย ช่วยอุดหนุนเมน ฮ่าๆ)
แล้วก็ได้กินคริสปี้ครีมครั้งแรกตั้งแต่มาญี่ปุ่นด้วยยย อร่อยดีนะ (พี่ๆเค้าบอกว่าอร่อยกว่าที่ไทยด้วยนะ)
 
นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงปีใหม่ เป็นปีใหม่ที่น่าจดจำจริงๆ
เดี๋ยวคราวหน้าค่อยมาเขียนเกี่ยวกับคอนละกัน เพราะท่าทางจะยาวเป็นมหากาพย์
 
เผลอแป๊บเดียวก็เข้าปีใหม่มาครึ่งเดือนแล้ว วันเกิดแม่ก็ผ่านไปแล้ว อีกไม่กี่วันก็วันเกิดซากุไรแล้ว
จะพยายามทำให้เวลาที่นี่มีค่ามากที่สุด เราจะพัฒนาตัวเองนะ

Comment

Comment:

Tweet