SAKURAI*OHNO

ในคาบ intro drama วันสุดท้าย นี่คือสิ่งที่ได้ดู

(พยายาม embed มาหลายทีแต่ไม่ได้สักที เอา url ไปแทนละกัน)

เป็นการแสดงของคุณพิเชษฐ กลั่นชื่น ชื่อว่า "Pichet Klunchun and Meself"

แสดงร่วมกับชาวฝรั่งเศสชื่อ Jerome Bel ไปแสดงมาแล้วทั่วโลก (บางประเทศก็หลายรอบ)

ที่ได้ดูในคลาสเป็นแบบ(เกือบจะ)เต็มๆ ส่วนนี่เป็นช่วงที่เค้าแสดงแบบ transformer 

จากตัวนาง ไปตัวพระ ต่อด้วยยักษ์ แล้วจบท้ายที่ลิง

ดูเต็มๆแล้วจะสนุกมาก สำหรับคนที่ไม่รู้จักโขน จะทำให้ได้ความรู้พื้นฐานในการดูโขน (จึงทำให้เหมาะอย่างยิ่งกับชาวต่างชาติ)

รูปแบบก็เหมือนมานั่งคุยกัน โดยคุณ Jerome ต้องมีแลปทอปวางไว้ข้างตัวเสมอ (อ.บอกว่าจะตีความเจ้าโน้ตบุ๊คนี่หรือไม่ก็ได้ เพราะที่จริงแล้วเค้าวางไว้แก้เขินเท่านั้นเอง =.=||)

เพิ่งรู้ว่าโขนจะไม่เล่นฉากที่มีตัวละครสำคัญตาย เพราะว่าจะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่ดีตามมา

แล้วเค้าก็แก้ปัญหาด้วยการ ไปตายหลังเวที... "He died backstage"

หรือว่าเวลาดูโขนสองเวอร์ชั่น รอบแรกเขาจะรำและร้องบทพากย์ภาษาไทย แล้วเล่นอีกรอบด้วยภาษาอังกฤษ (เพื่อแปลให้หนุ่มฝรั่งเศสและคนดูทั้งหมดฟัง)

"Hey, Rama" นี่ถูกใจสุดๆ (เป็นบทที่ยักษ์ร้องท้าพระรามรบนั่นเอง แปลเป็นอังกฤษแล้วได้อารมณ์ฮิพๆดี555)

ที่เราและไอน้ำชอบมากๆก็คือเวลาที่เขาแสดง ทั้งที่ดูเหมือนแสดงเป็นตัวอย่างให้ดูขำๆ

แต่ทุกครั้งสีหน้าอารมณ์เขาจะไปกับสถานการณ์ในฉากที่เขาเล่นมากๆ

อย่างเวลาท้ารบ หรือเล่นฉากร้องไห้ ฉากเช็คคอสตูมก่อนออกรบ (55) สีหน้าก็ไปกับฉากนั้นๆ (ทั้งที่เวลาเล่นจริงหัวโขนจะปิดหมด)

อีกอย่างที่ชอบก็คือการเคลื่อนไหวของโขน ที่จริงก็ชอบดูเพราะข้อนี้แหละ

ท่าทางการเคลื่อนไหว กล้ามเนื้อ มันประสานสัมพันธ์กันไปหมด

เหมือนกับที่เขาอธิบายให้คุณ Jerome ว่า การเคลื่อนไหวของโขนเนี่ย มันจะเป็นวงกลม โค้งงอ

ก็เหมือนกับสถาปัตยกรรมไทยที่โค้งงอ ดูอ่อนช้อยนั่นเอง

ดูการแสดงนี้เลยทำให้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับโขนมากขึ้นเยอะทีเดียว

วิชานี้สนุกนะ แต่ไม่อยากนึกถึงตอนสอบเลย (- o -)||

ปล.เสียดายจริงจังที่ไม่ได้ไปดูศึกแสงอาทิตย์ T.T