SAKURAI*OHNO

ฉันมัวแต่รอคนอื่นให้เข้าหาตัวเอง

ทำตัวเป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง

โดยไม่สำนึกว่าทุกสิ่งมันเหนือกว่าความควบคุมของเราทั้งนั้น

ต่อให้ย้ำกับตัวเองว่าสุดท้ายทุกคนก็ต้องอยู่คนเดียวยังไง

พอเจอคำว่า "一人じゃない" หรือ "มนุษย์เป็นสัตว์สังคม อยู่ตัวคนเดียวไม่ได้" 

มันไม่ขัดแย้งกันเหรอ???

ทุกคนแสวงหาความรักจากผู้คน เพื่อที่สุดท้ายก็ต้องตายไปอย่างเดียวดายใช่ไหม?

ทำตัวสบายๆ ก็กลายเป็นคนพูดไม่คิด

แต่พอคิดมาก ก็กลายเป็นวิตกจริตไปเสียเท่านั้น

ฉันคิดถึงคนอื่นมากไป และคิดถึงตัวเองมากไป

ฉันคิดถึงแต่ความรู้สึกที่ติดค้างในใจมากไป

และก็กังวลกับสิ่งที่จะเกิดหรือไม่ก็ไม่รู้มากเกินไป

คงเพราะว่างเกินไป...