SAKURAI*OHNO

มาต่อแล้ว เย้!ก่อนอื่นไปดูความเดิมตอนที่แล้วสักนิด

S: ทีมคุณพี่หรอก! ก่อนแสดงตอนนั้นผมอยากได้ลิปครีมก็เลยบอกโอโนะซังว่า "ขอหน่อยสิ" (ใช้คำว่า choudai ซึ่งเป็นภาษาเด็ก) โอโนะซังก็เลยเอานิ้วปาดลิปที่ทาอยู่บนริมฝีปากเขามาทาที่ริมฝีปากผมตรงๆเลย
M: อึ๋ย ไม่ไหวมั้ง...(หัวเราะ)!
S: อย่างนั้นก็เป็นแบบนึง แล้วหลังจากนั้นก็เอาลิปทาที่นิ้วตัวเอง แล้วก็เอามาทาให้ผมที่ปาก อันนี้อีกแบบนึง
-อย่างไรก็เถอะ...โอโนะซังทาให้...นี่
O: (พึมพำ) เห็นบอกว่าตื่นเต้นด้วยนี่
-เอ๋? ตื่นเต้นด้วย...?
O: (ก้มหน้า) ก็เค้าบอกว่ารู้สึกตื่นเต้น!
S: ไม่ได้พูดอย่างงั้นซะหน่อย!
N: โกหกกันซึ่งๆหน้าเลยน้า...
(หัวเราะ)

ต่อเลยนะคะ ขออภัยในความผิดพลาดเช่นเคยค่ะ (บางอย่างข้อมูลไม่พอจริงๆ)

(หัวเราะ)
S: ฮ่าๆๆ! โทษทีๆ เพราะงั้นจุดเด่นของโอโนะซังคืออะไรนะ? เอ๋...เดี๋ยวก่อนนะ ของจุนคือแว่นกันแดดใช่มะ?

-คิดว่าอย่างนั้นนะ...ว่า "แว่นกันแดดเป็นจุดเด่น" แต่ถ้าคิดดูตอนนี้มันก็เป็นความเห็นที่แปลกอยู่เหมือนกันสินะ
M: อื้ม ตอนที่คุยกันผมก็คิดว่า "นั่นมันไม่ใช่จุดเด่นของผมแต่เป็นสิ่งของต่างหาก" นะ
S: ไม่เป็นไรหรอก ฉันน่ะยังเป็นแป้งพัฟๆเลย!
N: สปีชีส์เดียวกันสินะ พวกนายเนี่ย!
(หัวเราะ)
N: อ่ะนะ...ว่าแต่ ตอนนั้นคุยกันว่า ที่ใส่แว่นกันแดดในที่มืดอย่างนั้นเนี่ยเจ๋งสุดๆเลย!
S: ใช่แล้ว! นั่นสิ
N: แถมยังเดินลงบันไดได้อีก สุดยอดมากเลย
M: ปกติก็ไม่ได้มองอยู่แล้วนะ (หัวเราะ)
N: ยิ่งกว่านั้น ที่ขว้างแว่นทิ้งเหมือนไม่สนว่ามันจะแตกรึเปล่าก็เท่เนอะ แล้วก็แตกทุกครั้งเลยด้วย
S: แล้ว...ซาโตชิคุงก็เป็นเรื่องร้องเพลงกับเต้น
A: ปีนี้อยากเห็นด้านที่แปลกๆไปมั่งจัง ในโซโล่น่ะ
N: เรื่องร้องเพลงกับเต้นเนี่ย จะเพิ่มขึ้นใช่มะ?

-พูดถึงโซโล่ ไม่ได้ปรึกษากันบ้างเลยเหรอ?
N: โซโล่น่ะเหรอ...ไม่นี่เนอะ?
S: เพราะฉะนั้นจนกว่าจะถึงวันแสดงจริงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะออกมาเป็นแบบไหน...ผิดคาดสินะ

-หา งั้นเหรอ!?
S: ตอนซ้อมใหญ่ก็ดูอยู่เหมือนกันแหละ แต่ว่าไหนจะมีขั้นตอนการตรวจเช็ค ชุดแสดงก็ยังไม่ได้ใส่ แถมจูเนียร์ที่เป็นแบ็คก็ยังไม่มีอีก
N: อย่างลีดเดอร์ก็คิดท่าเต้นเองด้วย
M: ตอนซ้อมมันไม่เป็นไรเพราะไม่จำเป็นต้องเต้นหนักถึงขนาดนั้นน่ะ
A: นั่นสิ...เพราะฉะนั้นก็มีแต่ตอนแสดงจริงเท่านั้นแหละเนอะ ที่จะได้เห็นโซโล่ของลีดเดอร์จริงๆ
N: ตอนแสดงจริงพวกเราก็ต้องเปลี่ยนเสื้อไปด้วย เพราะว่าอยู่หลังเวที ระหว่างนั้นก็เลยได้ดูเป็นครั้งแรก
S: เมื่อไหร่? ดูผ่านจอน่ะเหรอ?
N: เปล่า ก็ตอนแสดงเลเซอร์นั่นน่ะ...
S: อ้า...ก่อนเพลง Cry for you นี่
A: ตอนนั้นก็มองเห็นได้จากข้างใต้เวทีสินะ
N: ใช่ๆ เพราะงั้นก็เลยรีบเปลี่ยนชุดแล้วก็ขึ้นมาลองนั่งดูตรงบันไดน่ะ
O: อะ....งั้นหรอกเหรอ?
N: คนดูก็ไม่รู้ด้วย ตกใจมากเลย
S: ใช่แล้วๆ ผมเองก็ได้ดูโซโล่ของไอบะคุง โซโล่ของผมอยู่หลังไอบะจัง แล้วเพื่อที่จะขึ้นเวทีเลยต้องเดินไป ตรงแถวๆที่นั่งของคนดูตรงแถวที่นั่ง PA ก็ยืนดูด้วยกันกับสตาฟตลอด  นั่นน่ะยิ่งกว่าดูจากข้างเวทีอีก แต่เป็นแนวระนาบเดียวกับคนดูเลย อดคิดไม่ได้ว่า "มันให้ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง!” มีศีรษะของคนดูเรียงพรึ่บอยู่ตรงหน้า มองข้ามไปก็เป็นเวที และตรงนั้นก็มีไอบะจังอยู่ "อ๊ะ ไอบะจังนี่นา!” “ตัวจริงนี่!” ไรงี้
N: ใช่ๆ คิดว่า "นั่นตัวจริงนี่นา!” เนอะ
A: อยากเห็นบ้างจังเลยน้า...
S: ได้สิ ลองดูสิ คอนเสิร์ตของพวกเรา
A: ได้เหรอ? ดีใจจังเลย...
N: แล้วก็ช่วยหาพ่อหรือว่าใครก็ได้มาแทนในอาราชิด้วยล่ะ
(หัวเราะ)
S: แล้ว...จุดเด่นของลีดเดอร์... ที่จริง จะเล่นคอนทั้งสีผมอย่างนั้นไหม?
O: ช่วงไลฟ์อาจจะย้อมเปลี่ยนแล้วไม่ใช่เหรอ?
M: ไม่ได้เห็นนานเลยไม่ใช่เหรอ? ผมสีสว่างขนาดนั้นน่ะ
S: ผมน่ะ คิดว่าสีนั้นน่ะดีแล้วนะ อยากให้เล่นคอนทั้งแบบนั้นจัง
O: เอายังไงดีน้า...
N: ก็...ถ้าเกิดไม่เล่นคอนพร้อมกับทรงนั้นมันก็จะไม่เหมือนรูปในแพมเฟลตน่ะสิ!
เพราะฉะนั้นเลยอยากให้รักษาทรงไว้อย่างงี้ให้ได้
S: ดีมากๆเลย เหมาะมาก
O: งั้น ทุกคนมาทำสีสว่างๆกันเถอะ!
N: ตอนนี้ทุกคน ผมดำกันหมดเลยเนอะ พวกเรา
M: นั่นสิเนอะ ทุกคนออกแนวๆสีดำกันหมดเลย
S: ก็เพราะพวกเราเป็นวงที่มีมาดจริงจังน่ะนะ
N: นั่นสิเนอะ นายน่ะ เลิกซะเถอะ
O: ที่ว่า "เลิกซะเถอะ" ง่ายๆเนี่ย...หนอยแน่ะแก!
(หัวเราะ)
S: ฮ่าๆๆๆ! เพราะงั้นถึงบอกว่า ถ้าซาโตชิคุงยังไว้ทรงแบบนี้ต่อไปก็จะเป็นจุดเด่นไง! เตะตาด้วย เตะตาสุดยอดเลยแหละ
M: อยู่ตรงไหนก็รู้ได้ทันทีเลยเนอะ
S: เรื่องทรงผมนี่ก็เป็นสิ่งสำคัญนะ ผมเองเคยมีคนบอกมาเหมือนกัน
O: จอห์นนี่ส์ซังบอกมาสินะ?
S: ปีที่แล้วเค้าบอกผมกับไอบะจังว่า "ทรงผมเหมือนกันเนี่ย เลยแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร"...
A: เค้าทำนายจากทรงผมคนใช่ไหม? (หัวเราะ)
S: เพราะฉะนั้นก็ต้องให้สะดุดตาที่สุดไงเล่า! โดมนี้เพื่อคุณ! อะไรอย่างงั้นไง
4คน: เท่เว่อร์!
O: ...ไม่น่าเบื่อไปหน่อยเรอะ?
N: ไม่เลยสักนิด ทุกคนจะตื่นเต้นสุดๆ ประมาณว่า เขาออกมาแล้ว! แน่ๆเลย ต้องพูดว่า "แอชออกมาแล้ว!”
(アッシュเป็นใคร?? ไม่รู้จริงๆอ้ะ อาจจะเป็นคาแรกเตอร์ในเกม? การ์ตูน?)
S: พูดถึงแอชเนี่ย...เท่เนอะ
N: ว่าแต่...สีผมใช่ไหม? เพราะจะต้องถูกเรียกว่า "เจ้าผมสีน้ำตาลออกมาแล้ว!” มาพร้อมๆกันน่ะ
(หัวเราะ)

-แล้ว...ขอปิดท้ายด้วยความกระตือรือร้นต่อโดมทัวร์ทั้งห้าแห่งของอาราชิหน่อย!
A: จริงๆแล้ว ทัวร์คอนเสิร์ตที่โดมใหญ่ๆห้าที่ก็ถือว่าเป็นการท้าทายครั้งใหม่นะ เป้าหมายคือความสำเร็จยิ่งใหญ่ครับ!
S: ใช่แล้ว เป้าหมายคือการประสบความสำเร็จ!
A: อยากเอาแบบให้รู้สึกถึงเครื่องในเลยน่ะ
S: จู่ๆก็มาอะไรเนี่ย...? เดี๋ยวนี้ชอบจำเหรอ? เคยจำวลีคันจิสี่ตัวได้แต่คำว่า shimensoka ไม่ใช่เหรอ?
(四面楚歌 แปลว่าเผชิญหน้ากับศัตรู ความยากลำบาก หรือความไม่พอใจจากรอบด้าน -ข้อมูลจาก wiktionary ค่ะ)
A: ก็เคยเป็นคำนั้น แต่เดี๋ยวนี้เป็นอวัยวะหยินหยางแล้ว!
(ขยายความหน่อย ตามที่เสิร์ชดู 五臓六腑 (gozoroppu) มันหมายถึงอวัยวะภายใน แบ่งออกเป็นหยินหยาง
มี ตับ หัวใจ ปอด กระเพาะอาหาร อะไรพวกนี้)
4คน: โอ้ว~!
A: อยากให้รู้สึกถึงทั้งตับหัวใจเครื่องในทั้งหมดเลย
S: โดมทัวร์ห้าที่ใหญ่ๆ...รู้สึกไปถึงเครื่องใน?
N: คือจะบอกว่า "ช่วยรู้สึกด้วยเถอะ!”
A: ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่สีหน้า แต่ทั้งตัวเลย!
S: แหมแต่ว่า ก็ตั้งเป้าหมายให้ทุกคนรู้สึกสนุกอยู่แล้วนี่เนอะ!
A: อื้ม ก็อย่างงั้นแหละนะ!
S: ก็ต้องสนุกแหละ? “Dream-A-live” ใช่ไหมละ? ความฝัน...ดำรงชีวิตอย่างมีความฝัน ฝันไปดำเนินชีวิตต่อไป
ถ้าพวกเราจะสามารถแสดงสิ่งเหล่านี้ให้เป็นรูปธรรมในแต่ละโดมทั้งห้าที่ได้ก็คงดีเนอะ
O: ไฟท์โตะ! กันเถอะเนอะ
M: (กอดไหล่โอโนะ) สู้ๆ!
N: สู้! ...เหมือนกลยุทธ์ในดราก้อนเควสยังไงไม่รู้แฮะ (หัวเราะ)
S: ลุยกันเถอะ! สินะ?(หัวเราะ) ガンガンいこいぜ！っていうね（笑）？
O: ลุยกันเถอะ!(หัวเราะ) ガンガンいこう（笑）！
M: แน่ละว่า โดมทัวร์ห้าที่ใหญ่นี่ก็เป็นครั้งแรก จากโดมทัวร์ครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว คิดว่านี่ทัวร์ครั้งนี้ก็เป็นถือการก้าวขึ้นไปอีกขั้น ที่ยิ่งกว่านั้น ครั้งนี้แสดงเพียงแค่ 10 รอบเท่านั้นก็จริง แต่ว่าจำนวนของผู้ชมนั้นก็มาก ในทุกๆครั้ง คิดว่าถ้าเราสามารถทำให้แน่ใจว่าจะเป็นคอนเสิร์ตที่ทำให้ผู้ชมสนุกได้ก็คงจะดีนะ
S: ผมน่ะ...รู้สึกใจเต้นตุบตับเลยล่ะ ยังไงดีละ...ไปถึงสถานที่แสดงก็ใจเต้น ระหว่างเล่นคอนก็ยังใจเต้นตุบๆรู้สึกต่อเนื่องกันไปน่ะ
O: (ท่าทางตกใจ) พูดเหมือนกับผมเลยอ่ะ...!

-คือว่าโอโนะคุงตอนให้สัมภาษณ์เดี่ยวก็พูดเหมือนกันเลย อา...ความรู้สึกเดียวกันเลยเนอะ
O: เนอะ ทุกคนก็รู้สึกใจเต้นเหมือนกันแหละ
S: ไปสถานที่แสดงคอนเสิร์ตก็ใจเต้น พอเริ่มแล้วก็ใจเต้นตุบๆหนักกว่าเดิม พอเริ่มรู้สึกเบาใจขึ้นมาหน่อย ก็กลับใจเต้นขึ้นมาอีก...อารมณ์ประมาณนั้นน่ะ จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่ แต่ที่เหนือกว่านั้นก็คือความรู้สึกแฮปปี้...จะพูดยังไงดีล่ะ รู้สึกว่า ความรู้สึกใจเต้นตุบตับเนี่ยมันต่อเนื่องไปเรื่อยๆน่ะ แม้คอนเสิร์ตจะจบไปแล้วก็ตาม
O: ...(ทำหน้าตกใจขึ้นมาอีกครั้ง)

-คำพูดนั้นก็เหมือนกันเปี๊ยบเลย เหมือนกับของโอโนะคุง
S: จริงเหรอ?
O: ตกใจเลยล่ะ
S: ความรู้สึกเดียวกันเนี่ย...สุดยอดเลยเนอะ
N: ยิ่งกว่านั้น เหมือนที่ไอบะซังพูดไปเมื่อกี้  กำหนดการคือการประสบความสำเร็จ! ครั้งนี้ก็เหมือนกัน อา...จากครั้งหน้าถึงครั้งต่อไป ก็อยากให้เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆนะ 6โดม7โดม8โดมอะไรอย่างงั้นเลย(หัวเราะ) ทั้งหมดทั้งปวงที่เป็นโดมน่ะ อยากทำอะไรกับมันอีกหลายอย่าง แน่นอนว่า ครั้งแรกหรือครั้งที่สองอาจจะยังไม่สามารถทำให้เกิดความรู้สึกเหมือนงานเทศกาลได้ทั้งหมด แต่ถ้าเกิดทำให้บ้างพอสมควรก็คงจะดีแหละ
S: “We're gonna step and go” สินะ
N: ใช่ "We're gonna step and go” ครับ!
S: งั้น...สุดท้ายโอโนะซัง! ขอสรุปปิดท้ายหน่อย
O: สรุปปิดเหรอ...เอายังไงดีน้า (มองไปที่ทุกคน) งั้น...ขอให้ไม่บาดเจ็บ...เนอะ?
M: ฮ่าๆๆ พูดงี้ทุกครั้งเลยนะ (หัวเราะ) แต่ว่าก็สำคัญแหละ สิ่งนั้นน่ะ
S: สำคัญสิ สำคัญที่สุดเลยด้วย
N: สำคัญที่สุดเลยเนอะ นั่นน่ะ
A: ถ้าเกิดบาดเจ็บขึ้นมาก็จะเล่นคอนเสิร์ตไม่ได้เลยนี่เนอะ
O: (พยักหน้า) ปราศจากการบาดเจ็บอย่างปลอดภัย! นั่นแหละคือสิ่งสำคัญที่สุด!! มาทำให้สนุกด้วยกัน มาพยายามกัน!

เสร็จแล้ว ยัตต้า! เราแบ่งสัดส่วนผิดไปหน่อย แหะๆ พาร์ทก่อนยาวววววเชียว

ตรงที่ลัทธินิยมก็เน้นให้เห็นกันจะๆไปแล้ว ทุกคนคิดอย่างไรกันบ้าง? 

และแล้วเมเนเจอร์ส่วนตัวของโอโนะซังก็ยังทำหน้าดีได้เป็นอย่างดี ด้วยการวกหา "จุดเด่น" ของซาโตชิคุง

และชมทรงผมของซาโตชิคุง ตา~หลอด (ฮิๆ)

ในที่สุดก็ทำสำเร็จไปอีกงานนึง (ปาดเหงื่อ) เอานี่ไปๆ >>  

ไปนอนดีกว่า ลัลลามีความสุขแล้ว ได้กระจายความน่ารักของปะป๊ามะม๊า

ปล. ชอบชื่อเพลง 車の中でかくれてキスをしよう(มาแอบคิสในรถกันเถอะ) ของ Mr.Children มาก