SAKURAI*OHNO

คือ...จะบอกว่าก็ยังแปลไม่เสร็จ 100% ล่ะ

มันยาวมากกกกกกกกก 6 หน้าเอสี่ เป็นภาษาพูดที่ถอดมา และ อ่านไม่เข้าใจ...

เพราะฉะนั้นก็เลยตัดบางส่วน (ที่ไม่เข้าใจมุก) ออกไปบ้าง

เพราะว่า "เนื้อ" ที่เราอยากให้ทุกคนได้อ่านมันก็...นะ (คือโอโชนั่นเอง)

โอเค เตรียมตาแฉะกันไว้ก่อนนะทุกคน

เช่นเคยถ้าผิดพลาดขอน้อมรับคำติชม พยายามแปลเอาความเข้าใจมากกว่าคงรูปภาษาแล้ว

เชิญอ่านค่ะทุกคน~

- เอาล่ะ ต่อไปคือการพูดคุยประจำแพมเฟลตครั้งนี้ ปีนี้...ต่อเนี่องจากการแสดงโดมในปี2007 ก็กลายเป็นโดมทัวร์แล้ว นิโนะมิยะคุงก็เคยพูดไปว่า ได้แสดงโดมครึ่งปีครั้ง

N: ใช่แล้ว ครึ่งปีครั้งนึง

S: ได้เล่นปีที่แล้วเดือนเมษาฯ ประมาณครึ่งปีต่อมาก็ที่โอซาก้าตอนเดือนกันยาฯ เดือนตุลาฯก็เล่นที่โตเกียวโดม ผ่านมาอีกครึ่งปีก็ได้มาเล่นอีก...เดือนพฤษภาคมที่จะถึงนี่

A: อา...จริงด้วยสิเนอะ!

N: สุดยอด นึกขึ้นมาได้เลย

S: ทำไมถึงทำขนาดนี้นะ! ทำไมถึงทำได้ขนาดนี้นะ!

N: แน่ละ...ทุกคนบอกแต่ว่า "อยากดูจัง อยากดู" หนวกหูจะตายนี่นา

(หัวเราะ)

N: เพราะงั้น ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ! (หัวเราะ)

S: เสียงคนดูดังเกินไปเหรอ?

N: เออดิ ผลตอบรับมันเยอะเกินไปแล้ว เล่นแล้วเล่นอีกที่โดมเนี่ย เป็นการตอบรับแบบที่ไม่เคยได้ตอนเล่นอารีน่าเลยจริงๆ

(หัวเราะ)

S: ประมาณว่า "อะไรจะกะทันหันปานนั้น" ใช่มั้ย? ตั้งแต่ปี 2007น่ะ

N: ปุบปับจริงๆ เนอะโอโนะซัง? คิดอย่างงั้นไหม? ครึ่งปีเล่นครั้งนึงเชียวนะ จอห์นนี่ส์คงมีความมุ่งมั่นว่า ผ่านคราวนี้ไปแล้วก็ไปโดมกันเถอะ! ละมั้งเนอะ (หัวเราะ)

O: เนอะ (หัวเราะ) เพราะงั้นเมื่อกี้ก็เพิ่งพูดไป (ตอนสัมภาษณ์เดี่ยว) เห็นข่าวในหนังสือพิมพ์ว่า B'z กับ Southern All Stars เล่นคอนเสิร์ตในโดม แล้วพอคิดว่าเราก็กำลังจะเล่นที่เดียวกัน เจ๋งสุดๆเลย

A: นั่นสิเนาะ สุดยอด เอ่อ...คือว่า ถ้าจะเล่าเรื่องแบบขัดจังหวะหน่อย...ได้มะ?

S: จะเอาตอนนี้เลยเรอะ? เรื่องขัดจังหวะเนี่ย!?

N: เอาน่าๆ ลองฟังเขาสักหน่อยละกัน!

A: คือว่านะ ในหนังสือแบบเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ดูเหมือนจะมีอาราชิอยู่ในนั้นด้วยละ

N: จริงอ่ะ ทำไมถึงมีพวกเราไปลงล่ะ?

A: ในตัวอย่างนะ เป็นบทสนทนาของเด็กผู้หญิงสองคน แล้วเด็กคนนึงก็ถือซีดีอยู่สองแผ่น แผ่นนึงเป็นหน้าปกอาราชิ มีหน้าอาราชิห้าคนพิมพ์อยู่ ส่วนอีกแผ่นเป็นของ B'z

4คน: โอ้!~

A: แล้วในบทสนทนาตัวอย่างก็เขียนว่า "ฉันชอบ B'z มากกว่าอาราชิ" ล่ะ

M: ...ไหงงั้นละ

S: ไม่น่าพอใจเกินคาดนะเนี่ย

N: อย่าเปรียบเทียบความดังเอาเองสิ!

(หัวเราะ)

A: ตลกอ้ะ

S: แต่ว่า...เจอในตัวอย่างประโยคอย่างนั้นเหรอ?

A: อื้อ ก็เห็นในหนังสือ...

N: คงเพราะเป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายใช่ไหม?

S: คนที่เขียนหนังสือเล่มนี้ก็ต้องรู้เรื่องด้วย...ใช่ไหม?

A: อื้ม เรื่องก็มีอยู่เท่านั้นแหละครับ! แล้วเมื่อวานนี้ก็ได้รับเรื่องตอนจัดรายการวิทยุ ว่าในวิชาภาษาญี่ปุ่นก็มีเหมือนกันแหละ

S: เอ๋? จริงดิ?

O: สุดยอดจังเลยน้า...

A: เอ่อ "ร้องเพลงของอาราชิแล้ว รู้สึกคึกคักขึ้นมาเลย" บอกว่าเจอประโยคนี้ในข้อสอบ มีขีดเส้นใต้ไว้ บอกว่าให้เขียนที่ขีดเส้นใต้เป็นคันจิ

S: “รู้สึกคึกคักขึ้นมาเลย" ประโยคเนี้ยจะให้เขียนเป็นคันจิตรงไหนกันนะ?

N: ไม่ใช่ตรง "อาราชิ" หรอกเหรอ?

(หัวเราะ)

S: เห~น่าสนใจดีเนอะ นี่น่ะ เอ๊ะ? ตอนแรกเราคุยอะไรกันอยู่นะ?

A: เอ๊ะ...พูดเรื่องอะไรนะ? เรื่องสัพเพเหระรึเปล่า?

- เอ่อ...ไม่ใช่หรอก (หัวเราะ) โอโนะคุงพูดว่าได้เล่นโดมทัวร์เหมือนกับ B’z และ Southern All Stars เนี่ยสุดยอดเลยน่ะ

S: อ้ะ จากเรื่องนั้น...ไหงกลายเป็นเรื่องแบบเรียน...

A: นั่นสิๆ โทษทีๆ!

M: แล้วก็ประโยคที่ว่า "ชอบB'z มากกว่าอาราชิ"...

S: อา...ผลลัพธ์ไม่น่าประทับใจเลยเนอะ

O: ยังไง B'z ก็สุดยอดอยู่ดีแหละน้า...

4คน: เอ๋...อยู่ฝ่ายนั้นเหรอ!?

(หัวเราะ)

- พอได้ดูลิสท์เพลงแล้ว รู้สึกสะดุดกับเพลงโซโล่ของมัตสึโมโต้คุงที่ชื่อว่า Naked เห็นชื่อแล้วก็รู้สึกว่า...อาจจะเปลือยร้องเพลงก็ได้...?

M: เฮ้ย! หมายความว่าไงเนี่ย (หัวเราะ)

N: จะเปลือยได้ยังไงเล่า!

S: โดนจับแน่ๆ

- มะ...ไม่ใช่ๆ! คือคิดว่าอาจจะใส่ชุดที่เผยให้เห็นผิวประมาณนั้น ขอโทษนะ!

N: ถ้าอย่างนั่นน่ะ เค้าเป็นเจ้าตำรับเลยนะ

M: ง่ะ...(หัวเราะ) ว่าแต่ผมชอบมากเลยนะที่โซโล่คราวนี้ได้ทำตามสไตล์ที่แต่ละคนชอบน่ะ

S: ได้แสดงคาแรคเตอร์ของแต่ละคนออกมาเนอะ

M: Hip Pop Begie (จุนออกเสียงชื่อเพลงผิดก็เลยอาย)

(หัวเราะ)

M: อย่าง Hip Pop Boogie น่ะ ก็ดีนะ ชอบมากเลยล่ะ

S: จริงเหรอ? ขอบคุณมาก!

M: เป็นเพลงที่คึกคักสุดๆเลย คิดอยู่ว่าจะเอาใส่ playlist ใน iPod ดีไหมน้า

O: ใส่ไปเล้ย ใส่ไปเล้ย!

S: เพลงปลุกใจสิเนอะ (หัวเราะ) เออใช่ เมื่อวันก่อนพูดตอนให้สัมภาษณ์นิตรสารไปว่า ซาโตชิคุงอยากพูดเข้าเพลง Hip Pop Boogie ให้น่ะ ใช่มะ? ไหนลองพูดหน่อยสิ

O: ต่อไปเป็นซากุไร โช กับเพลง Hip Pop Boogie ครับ (พูดอย่างตะกุกตะกัก)

M: ยังพูดไม่ได้เลยนี่! พูดให้ได้ก่อนแล้วค่อยไปบอกคนอื่นสิ (หัวเราะ)

(หัวเราะ)

- งั้น ก็เพราะว่าโซโล่ของโชคุงมักจะมาก่อนโซโล่โอโนะคุงสินะ

S: ว้า...ยังไงก็พูดเข้าเพลงให้ไม่ได้แฮะ (หัวเราะ)

O: ต่อไปเป็นเพลง Hip Pop Boogie ครับ! (ยังตะกุกตะกัก) ยากอ่ะ...

S: ฮ่าๆๆ ไหนลองพูดสามทีสิ?

O: Hip Pop Boogie ครับ! Hip Pop Boogie ครับ! Hip Pop Boogie ครับ! (พูดอย่างเอาเป็นเอาตายจนกล้ามเนื้อหน้ากระตุกไม่หยุด)

A: หน้าเหมือนใครสักคนมากเลยเมื่อกี้

N: กลายเป็น "ฮิป ป็อป บู้บี้" ไปเลย ครั้งสุดท้ายน่ะ

(หัวเราะ)

M: อื้ม...ที่ว่าเพลงไหนจะเล่นในคอนบ้างเนี่ย อยากให้คนดูได้ลุ้นเอามากกว่านะ

S: พูดกลับกันก็คือ เป็นทัวร์อัลบัม Dream'A'live ก็จริงแต่ว่านี่ก็อัลบัมที่ 8 แล้วใช่มะ? ถ้าเกิดไม่ซ้อมเพลงจาก 7 อัลบัมก่อนมาละก็นะ

N: เป็นส่วนของ Dream สินะ?

S: อ๊ะ เป็นส่วนของ Dream งั้นเหรอ?

N: ใช่ เป็นส่วนของ Dream อ๊ะ ไม่ใช่ เป็นส่วนของ Alive มี 7 อัลบัม เป็นทั้งหมดของอาราชินั่นเอง Alive ครับ

M: แล้วไอ้ "Dream” เมื่อกี้มันคืออะไร?

(หัวเราะ)

S: เพราะฉะนั้น มันก็เหมือนการสอบกะทันหันที่มีสเกลใหญ่มากกกเลย ถ้าเกิดไม่ฟังเพลงทั้งหมดมาละก็... ถ้าเกิดคิดว่า ฟังแค่อัลบัม Dream'A'live มาก็ได้ละก็ คงจะ... เนอะ? คงจะไม่สนุกด้วยแน่เลย

N: อื้ม ไม่สนุกแน่!

S: อาจจะร้องเพลง Arerugii (Allergy) ก็ได้นะ

A&O: ฮ้า...คิดถึงจังเลย...!

- ในแพมเฟล็ตคราวที่แล้วก็เคยพูดถึงจุดเด่นของแต่ละคน คราวนี้ทุกคนก็เคยผ่านประสบการณ์ที่โตเกียวและโอซาก้าโดมมาแล้ว อยากให้ช่วยบอกจุดเด่นที่ต่อให้เป็นโดมก็ยังคงมีอยู่ของแต่คนหน่อย

M: ของไอบะคงนี่ก็ต้องเรื่องที่เต้นผิดแต่ทำให้คนอื่นจับไม่ได้เนี่ยแหละ ดีเนอะ

S: เพราะสถานที่มันใหญ่รึเปล่า?

A: น่าๆ ก็ไม่ค่อยจะเต้นผิดแล้วนะ เดี๋ยวนี้

N: แต่ว่า! ให้ชี้ชัดก็อย่างเช่น ถอดเปลี่ยนชุดไม่ทันเวลามั่งละ ไปยืนผิดที่มั่งล่ะ มีไม่ใช่รึไง!

M: คราวนี้ห้ามผิดพลาดอีกนะ ถ้าผิดอีกละก็...เอาจริงแน่

A: ครับๆ ขอโทษด้วยนะครับ!

N: ถ้าคราวนี้ผิดอีกละก็ จะให้ใส่วิกหัวล้านในเอ็มซีด้วย!

A: ทราบแล้วครับ

- พูดถึงจุดเด่นที่จะยังคงไว้ของแต่ละคนครบแล้วรึยังเอ่ย?

S: เดี๋ยว! ยังไม่ครบๆ ของผมนี่เรื่องทาแป้งก็ถือเป็นจุดเด่นใช่มั้ย?

(หัวเราะ)

N: ไม่เป็น "พัฟ พัฟ" แล้วนี่นา เดี๋ยวนี้

S: ก็ตอนหลังนี่ได้รับไอเท็มมาจากมัตสึโมโต้คุงน่ะ

M: นั่นสิ ถ้าแสดงวันละรอบละก็ แค่ตัวเดียวก็พอ (จุนให้ Spats ก็ประมาณเลกกิ้งน่ะ)

A: อ้อเหรอ? ประมาณเดียวกับเอโต้ซังเลย (อันนี้ไม่เข้าใจจริงๆว่าเอโต้ซังเป็นไผ)

O: อยากเห็น "พัฟพัฟ" จังเลยน้า...
N: อยากเห็นเนอะ!

- ในด้านเวลาแล้ว ฤดูนี้มันไม่ใช่ฤดูที่ต้อง "พัฟพัฟ" ไม่ใช่เหรอ? (*พัฟพัฟ น่าจะเป็นเสียงเวลาทาแป้งค่ะ)

S: ไม่เกี่ยวกันซะหน่อย

4คน: ไม่เกี่ยวกับฤดูเลยสักนิด!

S: ว่าแต่ ทุุกคนก็โดนทาเหมือนกันนี่?

N: มันก็จริงแต่...

A: แต่ปริมาณมันต่างกันนะ ปริมาณที่ใช้น่ะ

O: ท่ายืนตอนที่โชโดนทาพัฟพัฟน่ะ ตลกสุดๆเลย

N: อารมณ์ประมาณว่า “จะทำอะไรก็ทำมาเถอะ” ใช่มะ?
A: ดูเป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่มากเลยเนาะ

O: เอามือท้าวเอวด้วยนะ... อา~ อยากเห็นจริงๆนะ!

N: จะไม่ได้เห็นซะแล้ว น่าเสียดาย

S: เพราะงั้นครั้งก่อนของผมก็เป็น "พัฟพัฟ" ส่วนนิโนะก็เป็น "irasshaimase~!” (ยินดีต้อนรับ) สินะ

N: คราวนี้ก็จะทำอีก ฉันมันก็มีอยู่แค่เนี้ยแหละ!

S: ฮ่าๆๆ นั่นน่ะ สร้างบรรยากาศดีนะ

N: จริงเหรอ?

S: อืม ประมาณว่า "มาแล้ว!!!” น่ะ

N: งั้นทำแน่ๆ

- ไอบะคุงนี่ก็มีเหงื่อเป็นจุดเด่น ถึงขนาดทำเสื้อเปลี่ยนสี

S: ตอนทัวร์ปีที่แล้ว ก็เปลี่ยนเสื้อกลางเอ็มซีเลย

A: อืม ก็เดี๋ยวเป็นหวัดนี่นา

S: พ่อแม่ก็เคยบอกเหมือนกันเมื่อก่อนนี้ ว่าเวลาเหงื่อออก...

A: “เดี๋ยวจะเป็นหวัดเพราะงั้นรีบไปเปลี่ยนเสื้อซะ” ใช่มั้ย?

S: ยังทำอย่างงั้นมาจนอายุ 25 นี่ก็สุดยอดเลย

M: ที่เหงื่อออกขนาดเป็นหวัดได้นี่ก็สุดยอดเหมือนกัน

(หัวเราะ)

- มัตสึโมโต้คุงก็มีแว่นกันแดดเป็นจุดเด่น!

N: อ้า~! แว่นกันแดด!

S: โยนแว่นลงจากเวที ไม่สนว่ามันจะแตกรึเปล่า!

N: นั่นน่ะ เท่มากๆ

S: ดูร็อคสุดๆ

A: ปีนี้จะได้เห็นอีกมั้ยน้า

M: รู้สึกว่าจะแตกไปแล้วนะ

- พูดถึงจุดที่เปลี่ยนชุดนี่แยกกันเปลี่ยนหรือเปล่า?

M: ถ้าตรงฐานก็ไม่เปลี่ยนแปลงนะ

N: ปกติแล้วก็เป็นอย่างนั้น ลำดับที่เปลี่ยนก็เรียงตามอายุน่ะ

A: มีลีดเดอร์ และก็โชคุง

S: มีไอบะจัง แล้วก็ตัดเป็นหนึ่งบล็อก

N: ทางนั้นก็เป็นพวกแก่กว่า ทีมคุณลุง (หัวเราะ)

S: เฮ้ย! เรียกว่าทีมคุณพี่ดิ!!

M: เสียงอ่อนเชียว...

N: พวกทีมคุณลุงก็อยู่ทางนั้น

M: เพราะงั้นทางพวกหนุ่มๆเลยได้ที่กว้างกว่าเนอะ (หัวเราะ)

S: แต่ว่านะ ทางทีมคุณพี่ตรงนี้...

N: ทีมคุณลุงไม่ใช่เรอะ?

S: ทีมคุณพี่หรอก! ก่อนแสดงตอนนั้นผมอยากได้ลิปครีมก็เลยบอกโอโนะซังว่า "ขอหน่อยสิ" (ใช้คำว่า choudai ซึ่งเป็นภาษาเด็ก) โอโนะซังก็เลยเอานิ้วปาดลิปที่ทาอยู่บนริมฝีปากเขา มาทาที่ริมฝีปากผมตรงๆเลย

M: อึ๋ย ไม่ไหวมั้ง...(หัวเราะ)!

S: อย่างนั้นก็เป็นแพทเทิร์นนึง แล้วหลังจากนั้นก็เอาลิปทาที่นิ้วตัวเอง แล้วก็เอามาทาให้ผมที่ปาก อันนี้ก็อีกแพทเทิร์นนึง

-อย่างไรก็เถอะ...โอโนะซังทาให้...นี่

O: (พึมพำ) เห็นบอกว่าตื่นเต้นด้วยนี่

-เอ๋? ตื่นเต้นด้วย...?

O: (ก้มหน้า) ก็เค้าบอกว่ารู้สึกตื่นเต้น!

S: ไม่ได้พูดอย่างงั้นซะหน่อย!

N: โกหกกันซึ่งๆหน้าเลยน้า...

(หัวเราะ)

โอสสสสสสส นี่แหละ...ประเด็นหลักที่ทำให้อยากแปล เค้าทาลิปให้กันอย่างนี้หรือเนี่ยย!!!!!!!

ตอนอ่านเจอนี่คือ...อารมณ์เหมือนลอย~ขึ้นไปเลย

สืบเนื่องจากตอนคอนไทม์ที่พี่แอนเล่า+ดูในคอนตอนเอ็มซีเค้าเคยคุยว่าตอนนั้นโชขอยืมลิปครีมจากโอจังแล้วโอจังก็บอกว่าไม่มี แต่ตรงนี้มี (ทำปากยื่นๆว่าจะให้มาเอาที่ริมฝีปากนี่) แล้วเท่าที่ฟังออก โอจังบอกว่า

「ちょっと待ってね。借りてないけど、凄い惑ったんだ。」

"เดี๋ยวก่อนนะ ถึงจะไม่ได้ยืม(จากริมฝีปาก)ก็เถอะ แต่ว่าดูท่าทางลังเลมากเลยนะ"

มาตอนนี้ก็กลายเป็น complement จากคราวที่แล้ว ก็ให้ยืม-ได้ยืมสมใจ (ถูกใจแม่ยกนัก)

ฮ้า...มีความสุข~

ตอนนี้ถึงหน้าที่ 4 แล้ว เหลืออีกสองหน้ามาทีหลังละกันนะ (จะตีหนึ่งพรุ่งนี้ต้องไปเรียนนะเอ้อ)

ปล.ง่วงมากเช็คคำผิดไม่ไหวแล้ว...ถ้าตรงไหนผิดจะมาแก้ทีหลังน้า