SAKURAI*OHNO

Youkoso~ Youkoso~ Hanamaru Cafe~ (ทำเสียงเหมือนเพลงเข้ารายการ)   โอส!มาต่อกันให้จบรายการกับรีพอร์ท ก่อนอื่น คราวที่แล้วลืมบอกว่ารีพอร์ทนี้ฟัง+รีพอร์ทด้วยตัวเอง เพราะฉะนั้นหากเกิดความผิดพลาด ก็จะมาจากตัวเองล้วนๆ ต้องขออภัยด้วย

ไม่ร่ำไรเป็นรอบสอง ต่อกันที่ช่วง ฮานะมะรุ อัลบัม

スタイリストー相葉ちゃん
สไตลิสต์-ไอบะจัง
เพราะว่าวันเกิดทีไร ไอบะให้เสื้อผ้าทุกที
อย่างเสื้อผ้าที่โชใส่มาวันนี้ (ไม่ใช่สูทที่ใส่อยู่) ก็ได้มาจากไอบะจังเช่นกัน
เบิร์ดซังบอกว่า วงที่ให้ของขวัญกันในวงนี่ สุดยอดเลยเนอะ
โชบอกว่า ระยะหลังๆนี่เวลาไม่ค่อยตรงกันเลยไม่ได้เจอกันครบทุกคนเท่าไหร่
ส่วนมากบางทีก็เป็นวันเกิดของแต่ละคน อย่างวันเกิดของไอบะก็จะมารวมตัวกัน

แล้วก็เล่าว่าเมื่อตอนวันเกิดของโชที่ผ่านมา ไอบะก็หอบเอากล่องใส่ดอกทิวลิปมาให้
พูดว่า "โชจัง สุขสันต์วันเกิดนะ" (ไถ่โทษที่ส่งเมล์มาช้าไปหนึ่งวันรึเปล่าเอ่ย?? 555)
โชบอกว่า ก็ดีใจนะ ที่ได้ดอกไม้กับเสื้อทีเชิ้ตมา
สุดท้ายก็มีร้องเพลง love so sweet ตอนกลับบ้านด้วย (555)
เบิร์ดซังเลยชมว่า สนิทกันดีจังเลยเนอะ

ライバルーニノ
คู่แข่ง-นิโนะ
โชบอกว่าตัวเองก็ไม่ได้เล่นเกมอย่างอื่นเท่าไหร่ ส่วนมากเล่นแต่เกมฟุตบอล แต่นิโนะน่ะเล่นเกมสุดๆเลย แล้วทีนี้เวลาอยู่ในห้องพักแต่งตัวก็จะชอบเล่นเกมกัน
แต่ว่าโชเล่นเกมฟุตบอลแข่งกันชนะทุกคนยกเว้นนิโนะที่ไม่เคยชนะได้สักที ก็เลยยกให้เป็นคู่แข่ง
เบิร์ดซังถามถึงตอนที่นิโนะไปแข่งเฟรนด์พาร์คกับคนที่ไม่รู้จักแล้วก็ดันชนะเค้าได้
โชบอกว่า ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ว่าเค้ามาบอกว่า เนี่ยเมื่อวานได้แข่งกะคนบราซิลด้วย (คือเราไม่ได้ดูเฟรนด์พาร์คตอนนั้นก็เลยไม่รู้ว่าเขาขำอะไรกัน ใครรู้ชี้แจงด้วยนะคะ)

先生ー大ちゃん
เซนเซ(อาจารย์)-โอจัง
เพราะว่าเค้าได้เปิดงานแสดงศิลปะ เลยรู้สึกว่าสุดยอดมากๆ
วาดทั้งรูป ทำฟิกเกอร์ มาตลอด พอได้ออกแสดงก็คิดว่า ดูเป็นอาจารย์ดีน้า ประมาณนี้
บอกว่าตอนที่ได้เห็นผลงานครั้งแรกก็ตกใจเหมือนกัน
แล้วโคคิคุงก็บอกว่าตอนวันเกิดอายุ20 โชก็ได้รูปวาดเป็นของขวัญจากโอจัง

โชพูดไปว่า "วาดรูปให้หน่อยไม่ได้เหรอ" ก็เลยวาดมาให้ ตอนนี้ก็วางประดับไว้ในห้อง

ในรูปบนหมวดมีชื่อเขียนว่า โช อยู่

ตัวโชเองก็ไม่เข้าใจความหมายเหมือนกัน แต่มันเป็นผลงานที่มีแค่ชิ้นเดียวในโลก
ส่วนรูปที่โคคิคุงเอามาให้ดูคาดว่าถ่ายมาจากห้องโช ข้างขวาเป็นของฝากจากแอฟริกาจากไอบะจัง
ที่จริงมันมีไม้ยาวๆอยู่ที่ปลายนิ้วของหุ่น แต่ว่าตอนไอบะเอากลับมามันหักไปซะแล้ว

こだわりーマツジュン
(พวกยึดมั่นจนเกินควร)-จุน
เพราะว่าตอนอัดรายการฮิมิทสึตอนแรก ในห้องพักมีคูลเลอร์ที่เอาไว้ใส่เครื่องดื่มอยู่ โชอยากกินน้ำก็เลยไปเปิดดูเจอแต่ฉิกุวะ ก็ตกใจว่าทาง TBS เตรียมฉิกุวะให้กินหรือยังไง ที่แท้เป็นจุนที่เอาฉิกุวะไปใส่จนโชเรียกว่านี่เป็น มัทสึโมโต้ บ๊อกซ์ ไปซะแล้ว
พอโชเห็นจุนเป็นคนเริ่มเอาออกมากินก็เลยถามว่า นี่จะกินชิกุวะแต่เช้าเลยเรอะ เหมือนว่าจุนจะซื้อมาตอนเช้าก็เลยเอามาฝากใส่
หรือบางทีก็เป็นคอร์นเฟลค (หรือซีเรียล โชเรียกมันทั้งสองแบบ) ตอนเช้าอยากกินอะไรจุนก็
เอามากินอะไรประมาณนั้น แล้วซีเรียลที่เอามาก็ไม่ใช่ไซส์เล็กเท่านี้

แต่เป็นอันเบ้อเริ่มเท่านี้
โชบอกว่ามีเรื่องที่จุนยึดติดอยู่เยอะแยะที่เขาเองก็ไม่รู้เหตุผลลึกๆ
เบิร์ดซังถามเรื่องจุนใส่แว่นว่า เป็นเรื่องที่จุนเขาติดใจอยู่ใช่ไหม
โชบอกว่าในพวกเรามี 4...3...4 คนที่ไม่ใส่ แต่ที่จุนใส่นี่เป็นสไตล์ในรายการฮิมิทสึ

*หมายเหตุ kodawari นี่เปิดดิคฯภาษาพูดได้ความหมายว่า "ยึดติด ยึดมั่น ผูกใจอยู่กับ...(จนเกินจำเป็น)"

ช่วงถามจากปากเมมเบอร์อาราชิ "ความลับของซากุไร โช"

โชเริ่มด้วยการออกตัวว่า อืม...ผมนี่ ไม่น่าจะมีความลับอะไรขนาดนั้นนะ...

ไอบะ: ถ้าทานแกงกะหรี่แล้วจะเหงื่อออกประมาณสองลิตร
โช: ไม่ได้เหงื่อไหลขนาดนั้นซะหน่อย คือว่าเมื่อตอนปีใหม่ไปเที่ยวที่อินเดียมา ตอนกลับมามี
ซ้อมคอนเสิร์ตก็เกิดอยากทานแกงกะหรี่ขึ้นมา แล้วโชเนี่ยก็ชอบทานแบบที่รสออกหวานหน่อย
แต่ว่าที่มีอยู่ตอนนั้นมันเป็นแบบรสเผ็ด พอทานเข้าไปเหงื่อก็เลยออกใหญ่เลย

โอจัง: เวลานอนจะละเมอ (อย่างเช่น ช่วยพาไอบะไปนอนซะที)
โช: นี่ก็เป็นเรื่องเก่านานมาแล้ว ตอนช่วงคอนเสิร์ต เมมเบอร์ก็แยกนอนห้องละสองคน
ตอนนั้นก็นอนห้องเดียวกับโอโนะคุง พอดีว่าวันนั้นเป็นรอบสุดท้ายของคอนเสิร์ต
ไอบะก็เอาแต่พูดว่า "ดีใจจริงๆที่ได้เป็นอาราชิ" บ้าง "โคตรรักพวกแกเลยว่ะ" พูดอยู่อย่างงี้ที่โรงแรม
ประมาณ 30 นาที พอโชกลับมานอนที่ห้องกับโอโนะคุง ก็เลยละเมอว่า "พาไอบะไปนอนทีสิวะ"

หน้าโชตอนอายๆเวลาสารภาพ

นิโนะ: เป็นชายที่ไม่รู้จักขีดจำกัด อย่างเช่นเวลาทานข้าว
ระหว่างที่ไม่รู้ว่าจะทานแค่ไหนดีสุดท้ายก็กินไปซะจนหมด

เบิร์ดซังเลยถามว่า กินไม่อิ่มเหรอ? โชบอกว่าก็อิ่ม แต่ว่าพอนั่งลงทานแล้วมันไม่รู้ว่าควรจะทานแค่
ไหนดี ทีนี้พอเริ่มขยับลุกยืนขึ้นถึงได้รู้ตัวว่า โอ้ยอิ่ม  (ดูรูปข้างล่างประกอบ) โชยอมรับว่าไม่รู้จริงๆตอนนั้นว่าจะทานถึงแค่ไหน
เบิร์ดซังบอกว่า แต่ก็มีช่วงที่พอตั้งใจจะไดเอทแล้วก็ทำแบบสุดๆไปเลย
โชบอกว่าพอเวลาจะไดเอทก็ไม่กินอะไรซะเลยจนเมมเบอร์ทุกคนหัวเราะบอกว่า "ทำเกินไปแล้ว"

จุน: ไม่ว่าจะไปที่ไหนเมื่อไหร่ก็ต้องเอาโน้ตบุ๊คไปด้วยเสมอ
ในวงมีแต่โชที่เอาโน้ตบุ๊คมาด้วยเสมอ ก็คือโชใส่เพลงอะไรไว้ในนั้น
รวมทั้งเอาไว้เช็คเมล์กับทางรายการนิวส์ซีโร่ด้วย เวลาว่างก็จะเอาพวกวัตถุดิบในการทำเพลงอะไรพวกนั้นมาทำ
และคนที่พกมาก็แต่โชคนเดียวเท่านั้น บางทีเวลารวมตัวบรีฟงาน/ประชุมคอนเสิร์ตก็จะเอาคอมมาใช้

役割 บทบาท
ก็เล่าว่าสุดสัปดาห์ก่อนไปทานข้าวกับเพื่อนๆ คือว่าโชเป็นคนชอบเอาใจใส่กับการเสิร์ฟอาหาร
เหมือนโชจะมีบทบาทในการจัดเรื่องเสิร์ฟอาหาร
เบิร์ดซังถามว่าเวลาทานเสร็จก็จะเก็บทำความสะอาดด้วยรึเปล่า โชบอกว่าก็จะซ้อนจานให้เรียบร้อย
เบิร์ดซังถามว่าเช็ดโต๊ะเลยไหม? โชบอกว่า ไม่ได้ทำถึงขนาดนั้นหรอก (แล้วจะมีพนักงานไว้เพื่อ??)
ถามว่าพวกเพื่อนๆนี่คือเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยใช่ไหม
โชบอกว่าก็มีเพื่อนมหาวิทยาลัยด้วย แต่ส่วนมากจะเป็นเพื่อนที่คบกันสนิทๆประมาณ 12 คน มากกว่า

แล้วโคคิคุงก็เลยพูดถึงเพลงจบการศึกษาที่โชทำให้เป็นของขวัญเพื่อนๆ                                               ก็คือเพลง ペンの指す方向 (pen no sasu houkou)

(หน้าโชตอนเขินๆที่เอาเพลงที่ตัวเองแต่งมาเปิดในรายการ) 

โช: เป็นเพลงของผมเองแหละ อายแฮะ ก็คือ...ตอนที่เรียนจบ ก็ทำเพลงเอาไว้ แล้วเพื่อนก็ทำปกให้ เพราะตั้งใจว่าจะให้เพื่อน

โชบอกว่าเขาเองโดยส่วนตัวก็ทำเพลงเอาไว้หลายเพลง แต่ว่าเพลงนี้เป็นเพลงแรกที่เสร็จสมบูรณ์จนถึงตอนนี้ก็มี 3chapter ด้วยกัน
เบิร์ดซังถามว่า ทำแบบส่วนตัวอย่างนี้ก็ไม่มีวางขายใช่ไหม โชบอกว่า ไม่มีครับ
และโคคิงคุงเองก็ได้รับซีดีนี้มาด้วยเหมือนกัน!~

เสร็จ!!!

จบแล้วกับการรีพอร์ทครั้งแรก (ครั้งสุดท้ายรึเปล่าค่อยว่ากันอีกที)

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ^^;;;

รีพอร์ทอ่านเข้าใจง่าย/ไม่เข้าใจตรงไหนก็ติชมกันมาละกันนะคะ

เจอกันถ้ามีครั้งต่อไป!