SAKURAI*OHNO

โอสสสส เอาล่ะ
ครั้งแรกของการทำรีพอร์ทรายการต่างๆที่ได้ดู
รู้สึกว่าพูดปากเปล่าดูจะรู้เรื่องมากกว่าจริงๆเลยให้ตาย
พอลองมาพิมพ์แล้วมันยาว+วกวนจนคนอ่านจะอ่านไม่รู้เรื่องเอา

ไม่ร่ำไร มาเริ่มกันเลยดีกว่ากับรายการ ฮานะมะรุ คาเฟ่ ที่โชไปออกมาเมื่อ 4 เมษา

เริ่มรายการมาก็พูดถึงว่าโคคิคุง (พิธีกรชายที่นั่งด้านขวาของจอ) เป็นเพื่อนร่วมชั้นกับโชที่เคโอ
แต่ว่ากลับไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไหร่ เบิร์ดซังเลยให้สองคนคุยกันประมาณว่า doukyuusei talk
(doukyuusei=เพื่อนร่วมชั้น) แต่กลายเป็นว่าโชพูดอยู่คนเดียวว่า เนี่ยเพื่อนๆบ่นว่าติดต่อหานายไม่ได้เลย
ทั้งที่จริงแล้ววันก่อนตอนออกรายการ Channel Rock ก็เพิ่งได้เจอกัน
(ไม่รู้ว่าเพราะอะไรโชไม่ออกชื่อรายการตรงๆ บอกแค่ว่า "อีกรายการหนึ่ง" เบิร์ดซังเลยถามว่า “Channel Rock ใช่ไหม”)
โคคิคุงก็มาบอกว่า "วันนี้ฝากตัวด้วยนะ แล้วเจอกันอีกที่รายการฮานะมารุนะ" ประมาณนี้
โคคิคุงเค้าบอกว่า เนี่ยย โชน่ะ ดูเป็น タレントさん (คือแบบพวกดารา) จังเลยน้า...
โชก็ขำ...ซะ (ประมาณว่า ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า...)

โฉมหน้าของโคคิคุง เพื่อนโช...

และของทานรับอรุณที่โชรีเควสก็คือ...น้ำเต้าหู้

น้ำเต้าหู้นี่ก็มีที่มา เนื่องจากว่า โชเริ่มติดนิสัยดื่มน้ำเต้าหู้นี้มาตั้งแต่ตอนถ่ายละครเรื่อง furyou shounen no yume คุณ Harada Natsuki เป็นคนแนะน้ำให้ลองดื่มจนตอนนี้เวลาไปถ่ายหนัง ถ่ายละคร ก็จะดื่มบนรถ
นอกจากนี้ Tsukamoto Takashiคุงก็ติดนิสัยจากโชไปอีกทอดด้วยตอนถ่ายเรื่องคิซาราสึ

ช่วงฮานะมะรุ อัลบัม

だめ出し。(ในเมล์เขียนว่า "อ๊ะ ผิดซะแล้วสินะ")

ก็เป็นรูปถ่ายเมล์ที่แม่ส่งมาให้หลังจบรายการ ปกติแล้วถึงรายการนิวส์ซีโร่ค่อนข้างจะดึก แต่ถ้าเกิดทำอะไรผิดพลาดแม่ก็จะคอยส่งเมล์มาบอกเสมอ รูปข้างบนนี่ก็เมื่อ2อาทิตย์ก่อน
ปกติแม่จะชอบส่งเมล์ที่มีรูปไอคอนเยอะๆ แต่ว่าอันนี้ส่งมาง่ายๆมีแต่ข้อความล้วนๆ
ซึ่งถ้าเป็นเมล์แบบนี้ โชก็จะไม่ได้ตอบกลับ
นอกจากแม่แล้ว คนในครอบครัวก็จะส่งเมล์กันมาบ้าง อย่างคุณพ่อก็ส่งมาบ้าง แต่จะไม่ใช้ไอคอนเท่าไหร่
ส่งมาเช่นว่า "รับทราบ!" (คำว่า ryoukai ใช้แบบทหารๆหน่อย) อะไรงี้

เบิร์ดซัง: “ดูยุ่งๆมากเลยนะ ท่าทางจะไม่มีเวลาไปไหนสักเท่าไหร่"
โช: “นั่นสินะครับ ไม่ค่อยจะได้ไปไหนกับครอบครัวเลย อย่างครอบครัวก็ไปด้วยกัน  แต่ผมก็ไปของผมเองบ้าง เพราะว่าเวลาไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่ อ๊ะ! (ตบเขาฉาด จนพิธีกรแทบแตกตื่น 555) เมื่อปลายสัปดาห์ก่อน กลับบ้านต่างจังหวัดด้วยกันทั้งครอบครัวเพราะมีพิธีทำบุญให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว
แต่เพราะว่าไปเช้าเย็นกลับก็เลยดื่มไม่ได้ แต่ถ้าค้างก็จะมีไปดื่มด้วยกันบ้าง"
เบิร์ดซังก็ชมว่า ดีนะ ถึงจะยุ่งแต่ก็ยังไปร่วมงานทำบุญให้คนที่ล่วงลับไปแล้ว
โชว่าก็จริงนะ เพราะอย่างตอนปีใหม่หรือโอบ้งเขาก็ติดงานกลับไม่ได้

สีหน้าโชอายๆตอนที่โชเพิ่งนึึกได้ว่า ไม่กี่วันก่อนเพิ่งกลับต่างจังหวัดกับครอบครัวมา เลยพูด "อ๊ะ" ซะจนคนอื่นตกใจ ฮี่ๆ โชบอกว่า "เรื่องมันเพิ่งสดๆร้อนๆนี่เอง"

おさがり (ของที่ยกให้)
เป็นรูกลูกรักบี้ (ลูกบนเป็นของที่ให้น้องชาย ส่วนลูกข้างล่างเป็นลูกที่โชใช้ตอนสมัยประถม)
ตอนป.5-6 โชอยู่ชมรมรักบี้ เพื่อนสมาชิกทีมบอกว่า โชน่ะขี้กลัวช่วยอย่าลงแข่งเลยนะ
ส่วนน้องชายตอนนี้อยู่ม.ต้น (อายุประมาณ13) แล้วตอนนี้ก็ยังเล่นรักบี้อยู่

ตัวอักษรที่เขียนบนลูกข้างล่างว่า ６３ O 櫻井 翔
ก็คือเลขที่ ห้อง แล้วก็ชื่อ (แน่ละ)
*หมายเหตุ คือว่าโรงเรียนประถม keio gijuku yochisha เนี่ย จะแบ่งนักเรียนออกเป็น 4 ห้อง
ประกอบด้วยห้อง K E I O และเด็กชายซากุไร ก็อยู่ห้อง O ค่ะ (กร้ากกก เริ่มจะวกเข้าเมนตัวเองอีกแล้ว) โชบอกว่าตัวเองเขียนวงกลมไม่ค่อยสวยเลย (เบิร์ดซังเลยอ่านตัวโอเป็นเลขศูนย์ซะงั้น อิอิ)

พอขึ้นม.ต้นโชก็เปลียนมาเล่นฟุตบอลแทน (เพราะว่าไม่ต้องปะทะเหมือนรักบี้รึเปล่าเอ่ย 555)
เมื่อไม่นานมานี้ก็ได้ไปดูการแข่งขันระดับประถมที่ไม่ค่อยได้ไปเท่าไหร่

พูดถึงน้องชายที่อายุห่างกันค่อนข้างมากว่าเป็นยังไง มีทะเลาะกันบ้างไหม
โชบอกว่า ก็น่ารักดี (ยิ้ม) เพราะว่ากิจกรรมของเด็กม.ต้น พวกเล่นเกมส์ อ่านการ์ตูน มันก็สนุกดี
ส่วนเรื่องทะเลาะโชบอกว่า คนอายุ 26 จะทะเลาะกับเด็กม.ต้นมันก็กระไรอยู่น้า ที่ทะเลาะแบบว่า
“เฮ้ย เอาเกมฉันมาดิวะ” ไรงี้ก็ไม่มี

นอกจากนี้ก็พูดถึงน้องสาวที่ตอนนี้เรียนมหาวิทยาลัยอยู่ว่า
ระยะหลังนี่จะไปทานข้าวกับน้องสาวด้วยกันสองคนประมาณเดือนละสองครั้ง
เพราะว่าน้องสาวบางที่ทำไบท์ (งานพิเศษ) ก็เลิกดึกเหมือนกัน ก็เลยชวนกันไปกินข้าว
ก็มีคุยบ้างไรงี้ เบิร์ดซังเลยถามว่า น้องสาวน่าจะมีเรื่องปรึกษากับพี่ชายเยอะนะ อย่างเช่นเรื่องงาน      ความรัก หรือว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนๆ โชบอกว่า ไม่ได้คุยปรึกษาอะไรกัน เหมือนคุยกันเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ทั่วไปไม่มีอะไรเป็นพิเศษ 

เอาล่ะ พอแค่นี้ขอเวลาไปแคะขี้หูก่อน แล้วจะมาต่อที่เหลือตอนพูดถึงอาราชินะ

(อ่านแล้วแปลว่ายาก ฟังแล้วแปลยิ่งยากกว่า)

เมื่อวานไปสอยโอริกอนปกอาราชิเล่มสุดท้ายมา

(โอ้ว โชช่างหล่อนัก เดี๋ยวลองอ่านคร่าวๆก่อนว่าน่าสนใจไหม จะได้แปล)

ปล. Last Friend สนุกดีอ้ะ จำเลยรักเวอร์ชั่นญี่ปุ่นจริงๆให้ตาย บทน้องเรียวก็เป็นผู้ชายที่หึงได้รุนแรงมากกกก

ชอบคาแรกเตอร์ของเอริ (ที่เล่นโดยมิซุคาวะ อาซามิ ที่เล่นเป็นคิโยระในโนดาเมะ และแฟนโชในเรื่องปิดับ)

ดูฮาๆต๊องๆ (แต่มันน่าจะมีเรื่องอะไรในอนาคตเกิดขึ้นแน่) อยากดูต่อแล้วๆ