山จงเจริญ!!!
posted on 24 Jan 2012 20:13 by sakuraiohno in translationเนื่องในโอกาสวันเกิดซากุไรครบรอบสามสิบปี
เนื่องในโอกาสที่เรากลับมาบ้าๆบอๆในบล็อกตัวเองอีก
และเนื่องในโอกาสที่เดอะเทเลวิชั่น นิตยสารที่น่ารักที่สุดในสามโลก
ให้ปะป๊ากับมะม๊าเค้ามาฉลองวันเกิดเข้าสู่หลักสามด้วยกัน
โอกาสดีมารวมกันเช่นนี้ เราก็ต้องแปลให้คนอื่นมาร่วมฟินด้วยกันนะ!
สนทนาประจำเดือนนี้หัวข้อคือ "คู่คุณพี่แห่งอาราชิ" ทั้งสองคน คำว่า "ชายที่เป็นผู้ใหญ่" คือ?
จากนี้ไปอยากจะเป็นผู้ใหญ่แบบไหนกันเอ่ย?O: "โชคุง สุขสันต์วันเกิดนะ!"
S: "ขอบคุณนะ~ เมื่อปีที่แล้ว เราห้าคนฉลองกินซูชิกันซะเต็มคราบเลยเนอะ..."
O: "ปีนี้ก็มากินสลัดกับฉันให้เต็มคราบเลยนะ"
S: "นั่นสินะ~ จากนี้จะพยายามให้เป็นผู้ชายที่โตเป็นผู้ใหญ่ให้มากยิ่งกว่าเดิมให้ได้เลย"
O: "อืม แต่กลับกันคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก"
S: "นั่นสิเนอะ (หัวเราะ) ยังไงละ อยากเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารำคาญอะ"
O: "เป็นยังไงละนั่น?"
S: "เป็นผู้ใหญ่ที่เหมือนเด็กอะ (หัวเราะ)"
O: "เข้าใจล่ะ! กลับกลายเป็นเด็กสินะ ฉันเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน"
S: "เป็นผู้ใหญ่ที่พอเริ่มเล่นทำน้ำสลัดแล้วก็หยุดไม่ได้ แบบนั้นน่ะ (ยิ้ม)"
O: (หยิบขวดน้ำสลัดมาถือในมือข้างหนึ่ง) "สนุกดีนะ~"
S: "ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยจริงๆนะเนี่ย"
O: "ใช่แล้วล่ะ ไม่มีอะไรให้ต้องกังวลด้วย ได้ยินจากคนรอบตัวอยู่บ่อยๆว่าชีวิตหลังจากเข้าเลขสามจะสนุก
ส่วนโชคุงก็เป็นผู้ใหญ่ดีพออยู่แล้วด้วย"
S: "งั้นเหรอ?"
O: "เวลาทำงานใน NEWS ZERO ก็เจ๋ง เพราะฉันเองเคยไปออกซีโร่มาสองทีแล้ว ฉันมั่นใจว่าเป็นคนที่รู้จักหน้าด้านข้างของโชคุงในซีโร่ดีที่สุดด้วย"
S: "ฮ่าๆๆๆ จริงๆด้วย"
O: "บรรยากาศในสถานที่ตรงนั้น โชคุงที่รับเอากระดาษสคริปท์ข่าวมาในสถานการณ์ตอนนั้นมันสุดยอดมากจริงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย เป็นฉันไม่มีทางทำได้แน่ๆ"
S: "ฉันเองก็เหมือนกัน จุดยืนของโอโนะคุงที่ว่าไม่ไหลตามกระแสไม่ว่าในสถานการณ์ไหน ง่วงก็คือง่วง!
เนี่ยแหละดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยละฉันว่า(ยิ้ม)"
สิ่งที่รู้สึกว่า "อยากให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่เปลี่ยนแปลง" คือ?O: "ใบหน้าตอนหลับ"
S: "เพราะฉันเห็นหน้าตัวเองตอนหลับไม่ได้ คงซ่อนความสับสนงงๆไม่ได้แน่ (ยิ้ม)"
O: "ส่วนฉันนี่เห็น(ใบหน้าตอนหลับ)มาเยอะเลยล่ะ จะบอกว่าใบหน้าตอนหลับ...ต้องบอกว่าหน้าตอนพยายาม
กลบเกลื่อนทำเป็นว่าไม่ได้หลับอยู่ (พอนึกขึ้นมาก็หัวเราะจนหยุดไม่ได้) โอ๊ยเจ็บๆๆๆ (หัวเราะจนท้องแข็ง)
ตอนที่ไปดูละครด้วยกันงี้ นายทำท่าเหมือนจะพยายามตั้งหัวให้ตรง แต่หัวกลับค่อยๆหงายไปข้างหลังจนพับไปเลย"
S: "อา~ ก็ฉันอะ เวลาอยู่ที่มืดๆแล้วมันจะง่วงเอาน่ะสิ"
O: "หรืออย่างเวลาประชุมงาน บางทีมันก็แอบง่วงใช่ไหมล่ะ? พอเป็นแบบนั้นโชคุงก็จะนั่งก้มหน้า แต่แอบเงยขึ้นมา
เป็นพักๆ ทำหน้าเหมือนกับจะบอกว่า 'ฉันยังตั้งใจฟังอยู่นะ' น่ะ"
S: "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ(ระเบิดหัวเราะ)"
O: "แต่ว่านะ ตานี่แดงแจ๋เลย จากนี้ไปก็จะขอเฝ้ามองและถูกเฝ้ามองจากโชคุงที่เป็นอย่างนี้ต่อไป
จากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะ(ยิ้ม)"
S: "ฉันตะหากละ ฝากตัวด้วยนะ (ยิ้ม) ส่วนของฉันน่ะ คือโอโนะคุงที่พอเริ่มใช้น้ำสลัดวาดรูปแล้วก็หยุดไม่ได้
แบบนั้นล่ะ(ที่อยากให้คงแบบนี้ต่อไป) อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปจริงๆนะ~
ว่าแต่ตอนนี้ก็เป็นโอโนะซังที่กำลังเอาใบเบบี้ลีฟ (ผักสลัด) ที่ตกอยู่มาจัดวางบนโต๊ะอย่างสวยงามสินะ (หัวเราะ)
เป็นผู้ชายที่ไม่อยู่ในกรอบจริงๆนะเนี่ย"
O: (มองดูใบเบบี้ลีฟที่แผ่อยู่บนโต๊ะเหมือนดอกไม้แห้งที่ทับในหนังสือด้วยท่าทางดีใจ) "พอใจละ!"
คือตอนอ่านนี่ แทบจะ fly like a G6 ทะลุหลังคาออกไปนอกโลกแบบ rocketeer
ไม่รู้จะกริ๊ดตรงไหนแล้วอะ จิ้มตรงไหนก็พีคได้หมด
หน้าตอนหลับงี้ ซีโร่งี้ 褒め合い (ชมกันเอง)งี้
ทำให้รู้สึกว่ามีอะไรดีๆตั้งแต่ต้นปีเยอะเหมือนกันนะ :D
นอกเรื่องละ
ขอบคุณแรงบันดาลใจในการตั้งใจเรียนภาษาญี่ปุ่นมาตลอด วันนี้ขึ้นเลขสามนำหน้าไปแล้ววว
ที่วันนี้แปลได้เสร็จก่อนเที่ยงคืนก็เป็นผลของแรงบันดาลใจบวกความพยายามนะฮ้าฟ
จากนี้ก็จะสนับสนุนต่อไป
รู้สึกคิดไม่ผิดจริงๆที่ชอบเมนสองคนนี้ ชอบวงนี้
ขอบคุณที่ทำให้ได้มาอยู่ ณ จุดที่อยู่ตรงนี้
ขอให้มีความสุขมากๆ เวลาเห็นพวกคุณมีความสุข เราก็มีความสุขไปด้วย(จริงๆนะ)
(จริงๆนะ)สามสิบแล้วก็ขอให้ยังเต่งยังตึ๊งตึงตัง ขาวเอยขาวจังขาวดังอาม่วย ไปนานๆนะฮ้าา ซินเดอเรลล่าบอย