I still ♡オリスタのスタッフ

posted on 02 Oct 2009 20:35 by sakuraiohno  in extra-tantei

ห่างหายการแปลไปนาน (มาก...ในความรู้สึกตัวเอง)

เพราะมัวไปปลุกปล้ำฟิกที่ไม่ได้ออกสู่ที่สาธารณะ

วันนี้เลยมากับบล็อกของสตาฟโอริกอนอีกครั้ง

แหมะ...คุณนักกี้นี่... เดี๊ยนละอยากเขียนจดหมายไปหา แล้วบอกให้ขึ้นเงินเดือนแถมโบนัสคุณจริงๆจังๆ

เพราะสาบานได้ว่าคุณเป็นแฟนยามะชัวร์ๆ!!

ทุกเอนทรี่ที่เป็นของโอโนะกับซากุไร เป็นได้มีอะไร...กุ๊กกิ๊กๆ

อันแรกจากเบื้องหลังโอริกอน 2008/11

ระหว่างสัมภาษณ์ก็หมกมุ่นอยู่กับ...ล่ะ!
แล้วสิ่งที่โอโนะคุงดีไซน์ออกมาก็คือ??


จะขอเล่าเรื่องราวเบื้องหลังใน『โอริสตาร์』เล่มที่กำลังวางจำหน่ายอยู่ตอนนี้นะคะ!

ระหว่างที่กำลังสัมภาษณ์อยู่ โอโนะคุงก็นั่งจับแขนของซากุไรคุงที่นั่งข้างๆอยู่ตลอด
พอทุกคนเริ่มสังเกตเห็นโอโนะคุงที่ทำอย่างนั้นอยู่
ซากุไรคุงก็อธิบายว่า

「ขอโทษที พอดีลีดเดอร์เค้ากำลังหมกมุ่นกับข้อศอกผมอยู่น่ะครับ

พอโอโนะคุงได้ยินดังนั้น、
ก็จับข้อศอกซากุไรคุงพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปด้วย
ดูท่าทางพึงพอใจมากๆเลยล่ะ

นอกจากนั้นแล้วโอโนะคุงในตอนถ่ายช็อท5คนในหน้า19นั้น
ระหว่างที่ได้พักอิริยาบถนั้น ก็ได้สเกตช์รูปให้พวกเรามาด้วยล่ะ

หลังจากถ่ายทำเสร็จแล้ว พอไปดูรูปที่โอโนะคุงวาดเอาไว้
ปรากฏว่าเป็น
รูปมัตสึโมโต้คุงที่นั่งอยู่บนชิงช้าล่ะ……
(ตอนแรก、มัตสึโมโต้คุงนั่งอยู่บนเตียงละค่ะ)

แล้วหน้าต่อไปก็เป็นรูปวาดเหยื่อปลอมที่ใช้ตกปลาแหละ

ภาพสบายๆของทั้ง5คนและบทสัมภาษณ์นั้น
พบได้ใน 『โอริสตาร์』ฉบับที่กำลังวางขายอยู่นะ
อย่าลืมไปเช็คดูด้วยน้า〜
 

เล่มที่สอง 2009.08 17 ไปถ่ายกันที่สถานที่จัดงานแต่งงานน่ะค่ะ

ท่าคุ้นเคยของโอโนะคุงคือ??
ตามติดบรรยากาศการสัมภาษณ์ของทั้ง5คน


ขอเล่าเบื้องหลังบรรยากาศการถ่ายทำและสัมภาษณ์ อาราชิ ที่กำลังจะออกอัลบัมรวมฮิต『All the BEST!1999−2009』
ใน『โอริ★สตาร์』 เล่มที่กำลังวางแผงอยู่ตอนนี้

ขอเล่าเรื่องราวเบื้องหลังการสัมภาษณ์หน้าปกละกันนะ

ก่อนหน้าที่จะการสัมภาษณ์ทั้ง5คนจะเริ่มขึ้น
โอโนะคุงก็กำลังนั่งมอง『โอริ★สตาร์』เล่มล่าสุด (ปก ฟุกุยามะ มาซาฮารุ) ระหว่างรอเวลาสัมภาษณ์

พอ นิโนะมิยะคุง ที่สังเกตเห็นว่า โอโนะคุงมองดูปกแล้วก็แสดงสีหน้าพออกพอใจ
เลยถามออกไปว่า「อะไรเหรอ?ลีดเดอร์?」

โอโนะคุงก็เลยยกมือขึ้นทั้งสองข้างทำท่าเหมือนในหน้าที่โอโนะคุงลง(P36)ใน『โอริ★สตาร์』ในคอลัมน์ 『Secret of ARASHI』ให้ทุกคนดูอย่างภาคภูมิใจล่ะ

ทุกคนกล่าวกับโอโนะคุงที่โพสท่าเอานิ้วที่ทำเป็นรูปตัวแอลไว้ข้างๆหน้าว่า

「ทำหน้าเก๊กเท่อะไรน่ะ?」(มัตสึโมโต้คุง)
「ทำท่าเหมือน นี่แหละท่าเด็ดฉัน! อะไรอย่างแน่ะ เก๊กหน้าอย่างนั้นก็พอจะเป็นปกติอยู่หรอกนะ แต่ว่าท่านั้นไม่มีใครเค้าทำกันแล้ว!!」(นิโนะมิยะคุง)
「แหม、เอาน่า、แต่ก็แสดงสีหน้าได้ดีนี่นา」(ซากุไรคุง)
ทุกคนแทรกคำคอมเม้นท์แบบนี้มาล่ะ

โอโนะคุง เลยบอกว่า「จำไม่ได้เหมือนกันว่าถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ」
ไอบะคุงเลยบอกให้ว่า「ก็ตอนถ่าย『Himitsu no Arashi-chan!』ที่ TBS นั่นยังไงเล่า」
พอซากุไรคุงถามว่า「แล้ว...ชอบรูปนั้นหรอกเหรอ?」
โอโนะคุงก็มีท่าทางอายๆนิดนึง ก่อนจะก้มหน้าบอกว่า
「อื้อ」พอซากุุไรคุงเห็นท่าทางอย่างนั้นก็พูดออกมาคำนึงว่า
「งั้น....ก็ช่วยไม่ได้ละนะ」

แล้วทุกคนก็หัวเราะด้วยกันใหญ่เลยล่ะ

หลังจากนั้น การสัมภาษณ์ทั้ง5คนก็เริ่มขึ้น!
นับตั้งแต่เดบิวท์จนถึงปัจจุบันนี้ที่ได้อยู่ด้วยกันมา
ทั้งนี้ยังรวมไปถึงเรื่องราวของการทำอัลบัมรวมฮิตนี้ด้วย
พวกเขาได้เล่าความทรงจำให้พวกเราฟังเยอะแยะเลยล่ะ 

มีเรื่องยาม๊ะ~ยามะอีกเรื่องที่อยากอัพ แต่ว่าเดี๋ยวไปอุทิศทั้งเอนทรี่ให้คราวหน้าดีกว่า...

終わり

พ่อหนุ่ม~

posted on 24 Sep 2009 11:28 by sakuraiohno  in extra-tantei

ทุกอย่างเริ่มจากใน livejournal

พอดีไปอ่านเอนทรี่ของ...จำชื่อไม่ได้อะ - -'' แล้วเค้าก็รวบรวมเพลงอาราชิที่มีคนไปคัฟเวอร์

แล้วก็เลยกลายเป็นชั่วโมงตะลุยยูทูบ 555

หน้าตาใช้ได้เลยนะคะ พ่อหนุ่มโนบุ~

เห็นว่าเค้าแสดงอยู่แถบๆคันไซ ใครอยู่ใกล้ก็แวะไปให้กำลังใจพ่อหนุ่มเค้าหน่อยนะ (จะมีใครวะ??)

ส่วนอันนี้ ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เจ๋งสุดยอด คัฟเวอร์ชนิดที่แทบไม่รู้ว่าเป็นเพลงคิตโตะ ไดโจวบุ

เอาใจไปเลย

บันทึกคาบเรียน ตอน ราก?

posted on 19 Sep 2009 17:27 by sakuraiohno  in dekigoto

ในคาบ intro drama วันสุดท้าย นี่คือสิ่งที่ได้ดู

(พยายาม embed มาหลายทีแต่ไม่ได้สักที เอา url ไปแทนละกัน)

เป็นการแสดงของคุณพิเชษฐ กลั่นชื่น ชื่อว่า "Pichet Klunchun and Meself"

แสดงร่วมกับชาวฝรั่งเศสชื่อ Jerome Bel ไปแสดงมาแล้วทั่วโลก (บางประเทศก็หลายรอบ)

ที่ได้ดูในคลาสเป็นแบบ(เกือบจะ)เต็มๆ ส่วนนี่เป็นช่วงที่เค้าแสดงแบบ transformer 

จากตัวนาง ไปตัวพระ ต่อด้วยยักษ์ แล้วจบท้ายที่ลิง

ดูเต็มๆแล้วจะสนุกมาก สำหรับคนที่ไม่รู้จักโขน จะทำให้ได้ความรู้พื้นฐานในการดูโขน (จึงทำให้เหมาะอย่างยิ่งกับชาวต่างชาติ)

รูปแบบก็เหมือนมานั่งคุยกัน โดยคุณ Jerome ต้องมีแลปทอปวางไว้ข้างตัวเสมอ (อ.บอกว่าจะตีความเจ้าโน้ตบุ๊คนี่หรือไม่ก็ได้ เพราะที่จริงแล้วเค้าวางไว้แก้เขินเท่านั้นเอง =.=||)

เพิ่งรู้ว่าโขนจะไม่เล่นฉากที่มีตัวละครสำคัญตาย เพราะว่าจะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่ดีตามมา

แล้วเค้าก็แก้ปัญหาด้วยการ ไปตายหลังเวที... "He died backstage"

หรือว่าเวลาดูโขนสองเวอร์ชั่น รอบแรกเขาจะรำและร้องบทพากย์ภาษาไทย แล้วเล่นอีกรอบด้วยภาษาอังกฤษ (เพื่อแปลให้หนุ่มฝรั่งเศสและคนดูทั้งหมดฟัง)

"Hey, Rama" นี่ถูกใจสุดๆ (เป็นบทที่ยักษ์ร้องท้าพระรามรบนั่นเอง แปลเป็นอังกฤษแล้วได้อารมณ์ฮิพๆดี555)

ที่เราและไอน้ำชอบมากๆก็คือเวลาที่เขาแสดง ทั้งที่ดูเหมือนแสดงเป็นตัวอย่างให้ดูขำๆ

แต่ทุกครั้งสีหน้าอารมณ์เขาจะไปกับสถานการณ์ในฉากที่เขาเล่นมากๆ

อย่างเวลาท้ารบ หรือเล่นฉากร้องไห้ ฉากเช็คคอสตูมก่อนออกรบ (55) สีหน้าก็ไปกับฉากนั้นๆ (ทั้งที่เวลาเล่นจริงหัวโขนจะปิดหมด)

อีกอย่างที่ชอบก็คือการเคลื่อนไหวของโขน ที่จริงก็ชอบดูเพราะข้อนี้แหละ

ท่าทางการเคลื่อนไหว กล้ามเนื้อ มันประสานสัมพันธ์กันไปหมด

เหมือนกับที่เขาอธิบายให้คุณ Jerome ว่า การเคลื่อนไหวของโขนเนี่ย มันจะเป็นวงกลม โค้งงอ

ก็เหมือนกับสถาปัตยกรรมไทยที่โค้งงอ ดูอ่อนช้อยนั่นเอง

ดูการแสดงนี้เลยทำให้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับโขนมากขึ้นเยอะทีเดียว

 

วิชานี้สนุกนะ แต่ไม่อยากนึกถึงตอนสอบเลย (- o -)||

ปล.เสียดายจริงจังที่ไม่ได้ไปดูศึกแสงอาทิตย์ T.T